تهیه کنندگان: روبرت ام. ای. هرشفیلد، جی. ال. کلرمن، اچ. جی. گوگ، آی. بارت،اس. جی. کورچین، و پی. چودوف .

«پرسشنامه وابستگی به دیگران» یک ابزار 48 سوالی است که برای سنجیدن افکار، و احساسهای مربوط به نیاز به مراودۀ نزدیک با اشخاص ارزشمند است. مبنای نظری «پرسشنامه وابستگی» آمیزه ای از نظریه های روان تحلیلی، یادگیری اجتماعی، و دلبستگی دربارۀ اهمیت وابستگی شدید در اختلافات عاطفی و رفتاری است. مقیاس 48 سوالی با استفاده از تحلیلی عاملی 98 سوال اولیه ساخته شده است. تحلیل عاملی منجر به این سه خرده مقیاس شد: اتکاء عاطفی به دیگران (سوالات 3، 6، 7، 9، 15، 16، 19، 22، 26، 29، 33، 35، 38، 40، 43، 45، 47)، فقدان اعتماد به خود (سوالات 2، 5، 10، 13، 17، 19، 20، 23، 24، 27، 30، 32، 36، 39، 41، 44، 46) و تایید خود مختاری (سوالات 1، 4، 8، 11، 14، 18، 21، 25، 28، 31، 34، 37، 42، 48).

هنجارها
تحقیقات مربوط به « پرسشنامه، وابستگی به دیگران» روی سه گروه نمونه به عمل آمده است. اکثر افراد گروه نمونه در اولین تحقیق را 88 مرد دانشگاهی و 132 زن دانشگاهی با میانگین سنی 24 سال تشکیل می داد. نمونه دومین تحقیق 76 مرد و 104 زن اکثرا سفید پوست از بین بیماران روانی بودند. سومین گروه نمونه تحقیق را 19 مرد و 47 زن (با میانگین سنی 31 سال) از بیماران روانی، و 64 مرد و 57 زن ( با میانگین سنی 41 سال) تشکیل می داد. دامنه میانگین این گروهها در «پرسشنامه وابستگی به دیگران» از

3/176 تا 3/210 بوده است؛ در هر صورت، روش نمره گذاری جدیدی برای این پرسشنامه به کار گرفته شده است که میانگین آن برای آزمودنیهای «بهنجار» حدود 50 است.

اعتبار
«پرسشنامه وابستگی به دیگران» از همسانی درونی خوبی با دامنه اعتبار دو نیمه کردن 72/0 تا 91/0 برخوردار است. اطلاعاتی از منابع خارجی درباره باز آزمایی این پرسشنامه در اختیار نیست; اما نتایج بازآزمایی آن با فاصله یک هفته در پژوهش امینی (1379) برای کل مقیاس و خرده مقیاسهای «اتکاء عاطفی به دیگران»، «فقدان اعتماد به خود» و «تایید خود مختاری» به ترتیب 88/0، 81/0، 80/0 و 84/0 به دست آمد.

روایی
«پرسشنامه وابستگی به دیگران» با توجه به اینکه دو خرده مقیاس اول آن همبستگی معنا داری با مقیاسهای روان رنجور خویی (پرسشنامه شخصیت مادلی ) و اضطراب، حساسیت بین اشخاصی ، و افسردگی (چک لیست نشانگان-90 ) دارد، از روایی همزمان خوبی برخوردار است. «پرسشنامه وابستگی به دیگران» می تواند اشخاص بهنجار را از بیماران روانی متمایز کند. در عین حال، دو خرده مقیاس اول این پرسشنامه با مقیاس مطلوبیت اجتماعی MMPI همبستگی دارند، بدین معنا که تمایل پاسخ دهندگان بر این است که پاسخی بدهند که به نظر آنها از مطلوبیت اجتماعی بر خوردار است.

نمره گذاری
«پرسشنامه وابستگی به دیگران» با جمع زدن پاسخهای هر یک از سه خرده مقیاس برای به دست آوردن نمره هر یک از آنها محاسبه می شود.نمره پرسشهای شماره 10، 23 و 44، خرده مقیاس «اعتماد به خود» معکوس محاسبه می شود. نمره کل با جمع نمرات سه خرده مقیاس به دست می آید. روش نمره گذاری جدید و پیچیده تری برای نمره کل با استفاده از نمرات وزنی و میانگینی حدود 50 برای نمونه های «بهنجار» موجود است که دراختیار تهیه کننده پرسشنامه قرار دارد.

IDI ( پ و د )
لطفاً هر عبارت را بخوانید و مشخص کنید که تا چه حدی جزو خصوصیات شما از بعد نگرشها، احساسها، یا رفتارتان است. سپس با استفاده از بار ارزشی اعداد زیر به آنها رتبه بدهید.
4 = خیلی زیاد جزو خصوصیات من است.
3 = زیاد جزو خصوصیت من است.
2 = تا حدی جزو خصوصیت من است.
1 = جزو خصوصیت من نیست.

1. ترجیح می دهم تنها باشم.
2. همیشه وقتی می خواهم تصمیمی بگیرم، نظر خواهی می کنم.
3. وقتی نهایت تلاش خود را می کنم که بدانم از من قدر دانی می شود.
4. نمی توانم تحمل کنم که بیماری من اسباب هیاهو و نگرانی شود.
5. دنباله رو بودن را به رهبر بودن ترجیح می دهم .
6. معتقدم اگر آدمها می خواستند، می توانستند خیلی بیشتر برای من مایه بگذارند.
7. در زمان کودکی، راضی کردن والدینم برای من خیلی مهم بود.
8. نیازی ندارم به این که دیگران به من احساس خوبی بدهند.
9. تایید نشدن از طرف کسی كه به او اهمیت می دهم، برایم خیلی دردناک است.
10. برای حل اکثر مشکلات شخصی که در زندگی با آنها مواجه می شوم، به توان خود اطمینان دارم.
11. تنها آدمی را که دلم می خواهد خوشحال کنم، خودم هستم.
12. فکر از دست دادن یک دوست صمیمی مرا به وحشت می اندازد.
13. خیلی سریع با عقاید دیگران موافقت می کنم.
14. من فقط به خودم متکی هستم.
15. اگر عزیزی را در زندگی نداشتم، کاملا از دست می رفتم.
16. وقتی کسی به یک اشتباه من پی می برد، بر آشفته می شوم.
17. برایم خیلی سخت است از دیگری بخواهم به من لطفی بکند.
18. متنفرم از این که دیگران با من همدردی کنند.
19. وقتی به چیزی که از دیگران می خواهم نرسم، سریعاً دلسرد می شوم.
20. در مباحثه خیلی زود تسلیم می شوم.
21. احتیاج چندانی به کمک دیگران ندارم.
22. باید یک کسی را داشته باشم که برایم خیلی عزیز باشد.
23. وقتی به مهمانی می روم، انتظار دارم دیگران از من خوششان بیاید.
24. وقتی بدانم مسئولیت کار با دیگری است، احساس بهتری می کنم.

25. اگر مریض باشم ، ترجیح می دهم دوستانم مرا تنها بگذارند.
26. وقتی دیگران به من می گویند کارم را خوب انجام داده ام، از همیشه خوشحال تر می شوم.
27. برایم سخت است دربارۀ دیدن یا تایید یک فیلم سینمایی یا نمایش تلویزیونی تصمیم بگیرم، مگر این که بدانم نظر دیگران چیست.
28. برای تحقق یافتن چیزی که برایم مهم باشد ، با کمال میل احساسات دیگران را ندیده می گیرم.
29. نیاز دارم که لااقل برای یک نفر، از تمام مردم بالاتر (با ارزشتر) باشم.
30. در بعضی شرایط خیلی کمرو می شوم.
31. به هیچ کس احتیاج ندارم.
32. به تنهایی تصمیم گرفتن برایم خیلی دردسر است.
33. اگر محبوب من در وقت انتظار سر نرسد، معمولاً بدترین افکار به سرم می زند.
34. حتی اگر اوضاع خراب شود، می توانم بدون کمک دوستانم از عهدۀ آن برآیم.
35. انتظار من از دیگران معمولاً خیلی زیاد است.
36. دوست ندارم به تنهایی لباس بخرم.
37. مایل به گوشه گیری هستم.
38. احساس می کنم، هرگز به نیازهای خود از مردم واقعاً نمی رسم.
39. وقتی با شخص جدید برخورد می کنم، می ترسم رفتار صحیحی نداشته باشم.
40. حتی اگر اکثر مردم بر علیه من عمل کنند، باز هم به شرطی می توانم ادامه دهم که محبوب من پشتیبانم باشد.
41. ترجیح می دهم از رابطه با دیگران برکنار باشم تا در معرض خطر ناکامی قرار نگیرم.
42. این که دیگران دربارۀ من چه فکری می کنند بر چگونگی احساس من اثری نمی گذارد.
43. فکر می کنم اکثر مردم تشخیص نمی دهندکه چه آسان می توانند مرا آزرده کنند.
44. من به قضاوت خودم خیلی اطمینان دارم.
45. همیشه به شدت این ترس را داشته ام که محبت و حمایت آدم هایی را از دست بدهم که شدیداً به آنها نیاز دارم.
46. من از مایه لازم برای رهبر خوبی بودن برخوردار نیستم.
47. اگر کسی که دوستش دارم مرا ترک کند، بیچاره و درمانده می شوم.
48. حرفهای دیگران مرا ناراحت نمی کند.