پس از گردآوری اطلاعات و پردازش آنها، مرحله ی نگارش و ویرایش
اطلاعات شروع می شود. آغاز این مرحله می تواند با مرحله ی پردازش هم زمان
باشد؛ حتی چنانچه اگر بر محتوای پژوهش اشراف لازم وجود داشته باشد، می توان
هم زمان با فیش نویسی، نگارش را نیز شروع کرد . یعنی به محض ان که، در
خصوص موضوعی، یادداشت های لازم فراهم شد، به اعمال فکر و اندیشه ورزی بر
روی یادداشت ها پرداخت و آنها را به نگارش درآورد.

-1 انشاء: (ر.ک: ااحمد سمیعی، نگارش و ویرایش، ص 153 به بعد.)

مقصود از انشاء بیان مقصود است و در یک نوشتار علمی انتظار می
رود که بیان مقصود رسا، زیبا، دقیق، متقن، به اندازه، قاعده مند و منسجم
باشد.

یادآوری: در علوم بلاغی، کلام نیکو، کلامی دانسته شده است که، فصیح، بلیغ و بدیع باشد.( ر.ک: احمد هاشمی، جواهر البلاغۀ، ص 4)

فصیح باشد؛ یعنی معنای الفاظ کلام افراد و ترکیبا قابل فهم، و استعمال آن مأنوس باشد، و آن

مستلزم این است که در آن این عیوب وجود نداشته باشد:

-1 غرابت لفظ (یعنی نامأنوس بودن استعمال)؛

-2 مخالفت با قواعد صرفی (در زبان عربی)؛

-3 مخالفت با قواعد نحوی (در زبان عربی)؛

-4 پیچیدگی لفظی؛

-5 پیچیدگی معنوی؛

-6 کثرت تکرار؛

-7 تتابع اضافات؛

-8 ضعف تألیف. (ر.ک: جعفر نکونام، روش تحقیق، ص7-27)

بلیغ باشد؛ یعنی با مقتضای حال مخاطب تناسب داشته باشد.

بدیع باشد؛ یعنی کلام از محسنات و زیبایی های لفظی و معنوی نظیر طباق و جناس، برخوردار

باشد. (ر.ک: جعفر نکونام، روش تحقیق، ص 33)

یادآوری: نظر به این که ، در پژوهش نامه ها، فرض بر این است
که مخاطب آن خواص و اهل تحقیق هستند، لازم است، کلام به اسلوب علمی ایراد
شود، که مهم ترین ویژگی های آن، روانی و رسایی بیان و در عین حال، دقت و
اتقان آن و خالی بودن  آن از تخیلات شعری و مجازگوی یها است. (ر.ک: جعفر
نکونام، روش تحقیق، ص 33)

به مباحثی مانند: « انشاء » اهل فن در زیر بحث

-1 رعایت قواعد دستوری؛

-2 رسا نویسی؛

-3 زیبانویسی؛

-4 دقیق نویسی؛

-5 مستند نویسی،

پرداخته اند که ما به جهت اختصار از آوردن آنها صرف نظر می
کنیم و محققین و دانشجویان عزیز را به کتابهای مربوط ارجاع م بدهیم.( ر.ک:
جعفر نکونام، روش تحقیق، ص 399-370)

مطالب فوق از فایلی به نام فصل 6، با موضوع نگارش و ویرایش اطلاعات، از سایت meshkatnoor.com استخراج شده است.