شاخص
های پیوند ترتیبی شامل 4 شاخص می باشد و تنها برای متغیرهایی به کار می
روند که در سطح سنجش ترتیبی – ترتیبی یا ترتیبی – فاصله ای باشند.

متغیرهای ترتیبی دارای
توزیع نامتقارن هستند و مقدار و جهت رابطه آنها بین 1- تا 1+ تغییر می کند.
هر چه مقدار یک شاخص به 1- یا 1+ نزدیک تر باشد، آن رابطه نیرومندتر است.
هر چه مقدار آن به صفر نزدیک تر باشد، رابطه ضعیف تر است. همچنین، برای این
قبیل متغیرها، رابطه بین متغیرها ممکن است مثبت، منفی یا غیر خطی باشد.
رابطه مثبت رابطه ای است که در آن تغییر در مقدار متغیرها در یک جهت است،
یعنی یا هر دو افزایش و یا هر دو کاهش می یابند. رابطه منفی رابطه ای است
که در آن یک متغیر افزایش، در حالی که متغیر دیگر کاهش می یابد. بالاخره،
رابطه غیرخطی، رابطه ای است که در آن جهت تغییر در یک متغیر با جهت تغییر
در متغیر دیگر هماهنگ نیست. برای مثال، بین سن و قدرت بدنی یک رابطه غیرخطی
U شکل وجود دارد.